یک نویسنده و فعال حوزه نشر میگوید: نمایشگاه فرانکفورت گردش مالی صدهامیلیون یورویی برای نشر به همراه دارد، حضور ما لزوماً به این معنی نیست که ما هم داریم با این جریان و گردش مالی جلو میرویم. متأسفانه من از حضور بخش خصوصی در این نمایشگاه، گزارش معقولی ندیدهام.
الهام فلاح در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران پویا، با اشاره به لازمه حضور نشر ایران در بازارهای بینالمللی و نمایشگاه کتاب فرانکفورت گفت: آن چیزی که من از نمایشگاه کتاب فرانکفورت دیدم و تعریفی که در حوزه نشر بینالملل دارد، میگوید این رویداد یک بخش تجاری بزرگ مربوط به کتاب است نه یک بخش فرهنگی، یعنی کاملاً عکس چیزی که در نمایشگاههایی مثل پاریس یا دیگر نمایشگاههای کتاب میبینیم که مردم به طور مستقیم با نویسنده، ناشر و فروشندگان کتاب روبهرو میشوند. در حالیکه فرانکفورت اصلاً چنین چیزی ندارد و بیشتر محفلی تجاری برای واگذاری رایت ناشران است.
این نویسنده معتقد است به نظرم فرانکفورت، بزرگترین رویداد بینالمللی نشر است. میشود درباره اینکه ما، از ناشر و تشکل تا مجری غرفه، در سالهای پیشین این رویداد چه کردهایم، با جزئیات حرف زد و قیاسها کرد از گذشته فراموششده تا کنون اما در کل باید بدانیم که اگر قواعد حضور در این نمایشگاه را که مشخصاً به معنی رعایت حق کپیرایت است، رعایت نکنیم، نمیتوانیم منتظر جهش یا دستاوردی در این زمینه باشیم.
نویسنده رمان «خونمردگی» گفت:درباره نمایشگاه فرانکفورت، شنیدههای زیادی وجود دارد که با دیدهها مطابقت ندارند. مواردی هم تحریف واقعیت میتواند باشد. بهنظر فرانکفورت جایی نیست که نویسندهای برود و اثرش را ارائه کرده یا به اصطلاح پرزنت کند، البته من در سطح غرفههای محدودی دیدهام که مراسم داستانخوانی برگزار شود، اما در کل این نمایشگاه، اصلاً جایی نیست که یک نویسنده بخواهد بیاید شخصاً برای کارهایش قرارداد ببندد یا اثرش را معرفی کند، چون افراد حاضر، در این نمایشگاه برای پنج دقیقه ملاقاتشان هم از پیش برنامهریزی کردهاند. این کارها از پیش برنامهریزی شده و قرار است فقط چند دقیقه مذاکره و امضای قرارداد انجام شود.
فلاح درباره حضور ناشران و نمایندگانشان در نمایشگاه فرانکفورت گفت: این نمایشگاه از اصل و اساس محل حضور همین افراد است، یعنی ناشران و نمایندگان حقوقی آنها؛ آژانسهای ادبی و افرادی که بر قواعد تجارت بینالمللی احاطه داشته باشند و دستکم یک زبان خارجی مانند انگلیسی را به خوبی بدانند تا با همتای خودشان مذاکره کنند. به طور کلی از برآیند حضور انواع ناشران ایرانی، چه ادبی و چه دیگر ناشران عمومی و دانشگاهی، حتی تشکلها و اتحادیههایی که به نمایشگاه مذکور میآیند، من آن پختگی و تبحر را در فروش رایت ندیدم، یعنی نماینده یا رایزنی که زبان بلد باشد و از پیش، قرار ملاقاتی تعیین کرده باشد.
